คอลัมน์นี้สรุปรอบปี 2020 ที่ผ่านมาของครอบครัวเรา  แชร์รูปเหตุการณ์ต่างๆที่เป็นความทรงจำดีๆของเรา 

งานแต่งงาน “แอริค และ อมิตา”

เราเริ่มปีใหม่ 2020 ด้วย วันที่ 4 มกราไปงานแต่งงานของเพื่อนสนิท“แอริค” เขาซ่อมแซมและทำทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านดิฉัน บ้านเราน่าอยู่และร่มรื่นเพราะเขา (ดูรูป 1)

ทานากะ ฟาร์ม เก็บสตรอเบรี่

11 กุมภาหน้าสตรอเบรี่ “เท็ด” นักเรียนโยคะพาพวกเรา“โยกิ” ไปเก็บสตรอเบรี่ที่ “ทานากะ ฟาร์ม “Tanaka farm” ของเพื่อนเขา (ดูรูป 2)

วัน Holi Festival

11 มีนา พวกโยกิฉลองเทศกาลสีสรรของชาวฮินดู “โฮลี” (Holi Festival) แต่ละคนแต่งเสื้อผ้าสีฉูดฉาดมาโยคะกัน(ดูรูป 3)

งานกินเลี้ยงเพื่อนบ้านที่ร้านอาหาร

15 มีนาเพื่อนบ้านเชิญ 4 ครอบครัวไปเลี้ยงลา เขาย้ายไปอยู่รัฐอาริโซน่า (ดูรูป 4) และวันเดียวกันนั้นยิม 24 HourFitness ที่ดิฉันไปโยคะทุกวันปิด ตั้งแต่วันนั้นชีวิตในบ้านดิฉันเปลี่ยนไป

“สเตย์ โฮม ออร์เด้อร์” 

นักเรียนนั่งสมาธิ

หลังยิมปิด วันจันทร์ที่ 16 มีนาดิฉันเพิ่มคลาสโยคะที่บ้านจาก 3 วันเป็น 6 วัน เริ่ม 15 นาที แรก นั่งสมาธิและนั่งลมปราณ การบริหารลมหายใจ ซึ่งช่วยขยายปอดให้แข็งแรงและทำงานดีขึ้น (ดูรูป 5 และ 6)  

สอนลูกชายให้ตั้งสมาธิ

วันที่ 20 มีนา ผู้ว่ารัฐออกคำสั่ง“สเตย์ โฮม ออร์เด้อร์” (Stay Home Order) ครั้งแรก ให้ทุกคนอยู่บ้านและห้ามสังสรรมีการรวมกลุ่มกัน ข้อยกเว้นคือ นอกจากมีความจำเป็นหรือถ้ามีเหตุผลด้านสุขภาพ ดิฉันตีความหมาย ว่าโยคะและการหายใจนั้นเพื่อสุขภาพ จึงจัดอยู่ในข้อยกเว้น (ทนาย หาช่องโหว่ได้เสมอ ) เรายังมีคลาสโยคะทุกวันมาถึง ณ. วันนี้

หลัง “สเตย์ โฮม ออร์เด้อร์” ผู้คนเปลี่ยนไป มีความหวาดระแวง กลัวติดโควิด คนเครียด เก็บตัวไม่เจอหน้าผู้คน สื่อก็ไม่ได้ช่วย ออกข่าวจำนวนคนติดโควิด และคนตายทุกวันโดยที่ไม่เอ่ยถึง อายุ โรคประจำตัว ของผู้ป่วยและตาย คนที่ติดข่าว ติดไลน์ ฟังมากอ่านมากก็ยิ่งฟุ้งซ่าน ดิฉันเองก็กลัวค่ะ 2 เดือนแรกฉุกละหุกมาก แต่ดิฉันต้องเป็นหลักให้ครอบครัว เพราะสามีกลัวโควิดมากกว่าดิฉัน (ดิฉันคิดว่า เพราะเขาเคยเป็นมะเร็งมาก่อน) ลูกชายก็หงุดหงิด เพราะเขาไม่ได้ออกไปไหน ปกติทุกวันจะมี Job Coach หรือผู้โคชเขามารับออกไปทำงานอาสาสมัคร 

ดิฉันพยายามประคับประคองชีวิตเราเป็นปกติมากที่สุดแต่ละวัน เราโชคดีที่อยู่เมืองเล็กแค่ 1.8 ตารางไมล์ เพื่อนบ้านดีแทบจะรู้จักกันหมด เรายังออกไปเดินทุกเช้าตามปกติพอได้คุยและเห็นหน้าผู้คนบ้าง เพื่อนบ้านสนิทที่มากินขนมและกาแฟทุกเช้าวันเสาร์หยุดมา เก็บตัวอยู่บ้าน 2 เดือน เพื่อนฝูงไม่ได้เจอ ยังโชคดีได้เจอกลุ่มโยคะ ซึ่งเหลือเพียง 3 คนบวกสามี ดิฉันต้อง“อดข่าว”ไม่อ่านข่าวหรืออ่านไลน์ แค่ฟังคุณสามีเม๊าท์ทางโทรศัพท์กับญาติพี่น้องเรื่องโควิทก็ประสาทพอแล้ว 

Cooking class on Zoom ของลูกชาย

สองเดือนผ่านไปโปรแกรมลูกชายเปิด “ออนไลน์” มีคลาสผ่าน “ซูม” (Zoom) เริ่มจากวันละ 1 ชั่วโมงเป็นวันละ 4 ชั่วโมง และเพิ่มกิจกรรมต่างๆมีคลาส เล่นเกม บิงโก Jeopardy มีคุ๊กกิ้งคลาสทำอาหารต่างชนิด (ดูรูป 7 และ 8 )

Latke (ลัทกิ) อาหาร “จิววิช” ทานวันปีใหม่ของคนยิว Yum

มีเอ๊กเชอร์ไซส์ (exercise) โยคะเก้าอี้ (Chair yoga) และเต้น โดยใช้ภาษาใบ้ตามเนื้อเพลง (move and groove) ดิฉันก็ได้เรียนภาษาใบ้ไปกับลูกด้วย ส่วนเพื่อนบ้าน และเพื่อนสนิท ที่หายไปก็ค่อยๆทะยอยกลับมา (ดูรูป 9 และ 10) ทุกอย่างค่อยๆเข้าที่

หลัง“สเตย์โฮมออร์เด้อร์” เพื่อนบ้านกลับมากินขนม &กาแฟ

ผลดีจาก “โควิด”  

“แม็กกี้” และ “ดอน” เพื่อนสนิท มากิน “ซาชิมิ” ที่บ้าน 

ณ. วันนี้ ในบ้านเราถึงทุกอย่างจะไม่กลับเหมือนเดิม แต่หลายอย่างดีกว่าเดิม 

ลูกชายเปลี่ยนไป เก่งขึ้นมาก เดี๋ยวนี้เขาสอนโยคะ 2 วันต่อสัปดาห์ คลาสหนึ่ง 1 ชั่วโมง 15 นาที ไสตล์การสอนจะมีเต้นโดยใช้ภาษาใบ้ (sign lamguage) และโยคะเก้าอี้  (ดูรูป 11และ 12) เราค้นพบความสามารถที่ซ่อนเร้นในตัว ซึ่งเราไม่เคยรู้มาก่อน เนื่องจากเขาไม่มีโอกาสที่จะเอาออกมาใช้  สิ่งนี้จะไม่เกิดขึ้นถ้าไม่เพราะ “โควิด”

ลูกชายสอน โยคะ
ลูกชายสอน โยคะ

ผลจากการโยคะทุกวันที่บ้าน ต่างจากไปยิมอยางเห็นได้ชัด ดิฉันเห็นการเปลี่ยนแปลงทั้งสุขภาพกายและสุขภาพจิตของดิฉันและนักเรียนทุกคน ร่างกายแข็งแรงมีพลังมาก และมีสมาธิ ดิฉันเชื่อว่าเป็นเพราะนั่งลมปราณทุกวัน ซึ่งตั้งแต่สอนโยคะมา 10 ปี เรานั่งลมปรานวันเสาร์วันเดียว  ถ้าไม่เพราะ “โควิด” ดิฉันก็จะไม่ค้นพบพลังวิเศษอย่างนี้

เราไปฉลองวันแต๊งส์กิฟวิ่งที่ “โซลแวง”

เนื่องจากโควิด เรายกเลิกแพลนไปอิสราเอลและไทย  และเรางดการฉลองวัน Thanksgiving และ Christmas ที่บ้าน แต่เราชดเชยโดนขับรถไปเที่ยวใกล้ๆ Thanksgiving เราไปเมือง Solvang และ Christmas เราไป Palm Spring (ดูรูป 13และ 14) แต่วันเกิดดิฉันเดือน ธันวา ดิฉันได้ฉลองที่บ้านกับเพื่อนรัก (ดูรูป 15และ 16)

เราไปฉลอง คริสต์มัสที่ “พาล์มสปริง” รูปนี้ selfie จากระเบียงโรงแรม เห็นเขาด้านหลังล้อมรอบ แต่ไม่รู้ถ่ายยังไง สงสัยแดดจัด เลยแบ๊คกราวนด์ขาว

สุดท้ายนี้ ถ้าคุณมีความทรงจำที่ไม่ดีต่อปีเก่า ก็ลืมๆมันไปซะ นึกถึงแต่ความทรงจำที่ดีๆ ดิฉันขอยืมคำอวยพร “อรวรรณ” เพื่อนโยคะ วันเกิดดิฉัน เธอให้ส้มโอ และกล้วยที่เธอปลูกเองที่บ้านมาให้ และอวยพรว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ดิฉันคิด และทำขอให้ผ่านไปแบบกล้วยๆและโอๆ

ฉลองวันเกิดดิฉันและเพื่อนที่บ้าน

อวยพรปีใหม่แฟนคอลัมน์ทุกคนเช่นกันนะคะ  ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณคิด และทำผ่านไปแบบกล้วยๆและโอๆ 

วันเกิดดิฉัน เพื่อนเอาส้มโอ และกล้วยที่เขาปลูกเองที่บ้านมาให้และอวยพรว่า “สิ่งที่ดิฉันคิดและทำ ขอให้ กล้วยๆและโอ ไปหมด” ดิฉันชอบความหมายมาก 

Happy New Year ค่ะ

%d bloggers like this: